Overal staan ze gekalkt - op bruggen, poorten en vooral op de huizen van rijke aristocraten - de leuzen van de Revolutie - Liberté, égalité, ou la Mort! Vrijheid, gelijkheid of de dood! Mary Wollstonecraft, een Engelse filosoof, kijkt haar ogen uit terwijl ze zich een weg baant door de opgewonden menigte.
Ze is niet naar Parijs gekomen als toerist — maar als overtuigd gelovige in de Revolutie.
Ze schrijft over deze stad als een nieuwe geboorteplaats van de mensheid. Hier worden koningen afgezet, privileges gesloopt en ketens gebroken.
Maar vrouwen? Zij krijgen geen burgerrechten. In datzelfde jaar wordt Olympe de Gouges, die de rechten van de vrouw had opgeschreven, naar de guillotine gebracht.
Wollstonecraft ziet een paradox: de Revolutie geeft mannen vrijheid en gelijkheid — en vrouwen… het zwijgen.
Maar haar geloof in gelijkwaardigheid wankelt niet. Integendeel.
Hier, in het bloedige hart van Parijs, beseft ze: vrijheid zonder vrouwen - is geen vrijheid.